من هستم

دوستان عزیز
من هستم . جایی نرفتم . هرگونه خداحافظی و رفتن رو به طرز فجیعی تکذیب می‌کنم. من از ۲۴ ساعت شبانه‌روز نزدیک ۸-۷ ساعت به اینترنت وصلم ( حالا ۸-۷ ساعت نباشه ، نیم ساعت که هست11.gif). به زودی قراره که از ساعت ۸صبح تا ۲۴ بلکه ۲۵ یکسره آن‌لاین باشم. همواره به وبلاگهای دوستان عزیزم سر می‌زنم ؛ بعضی وقتها کامنت میذارم گاهی گل تقدیم می‌کنم و گاهی بدون اینکه ردپایی بذارم اون ضربدر گوشه سمت راست رو می‌زنم.

اما شعار من اون روبروست (سمت چپ) :
« سعی می‌کنم چیزی بنویسم که ... »
اما راستش این تمام فلسفه کم نوشتن من نیست. من خیلی چیزها رو میخوام بنویسم اما نمی‌نویسم. به «آغاز (اولین یادداشت وبلاگ) » نگاه کنید . اگه حوصله ندارید یه خورده‌شو اینجا میارم:

« شک نکنید من برای اینکه بتونم مثل یک آدم معمولی زندگی کنم شدیدا عقاید خودم رو سانسور می‌کنم. این وبلاگ، نوشته‌های من پس از گذر از «ف-ی.ـ ل تــ.ر»  خودسانسوریه . اگر روزی جامعه آزادی داشته باشیم ـ که [هیچگاه]نخواهد آمد ـ من بدون خودسانسوری خواهم نوشت.»

در اون صورت روزی یک مطلب برای وبلاگم می‌نوشتم.

چون این یادداشت ارزش خوندن نداره11.gifنظراتش رو غیر فعال کردم که توی همون پایینی پیام بذارید 03.gif

هستما .می‌تونید امتحان کنید.

/ 0 نظر / 13 بازدید